„Nowy człowiek nie może być jednak samotny. Tylko wtedy będzie on nowym człowiekiem, kiedy będzie człowiekiem komunii, wspólnoty z innymi ludźmi”
Ks. Franciszek Blachnicki
W niedzielę 11 października 2026 r. w parafii pw. Matki Bożej Częstochowskiej w Mirowie Starym odbył się POWAKACYJNY Dzień Wspólnoty rejonu Starachowice.
Po przywitaniu przez gospodarza miejsca – księdza proboszcza Jana Godka i zawiązaniu wspólnoty oddaliśmy ten dzień Panu Bogu podczas Namiotu Spotkania, w ciszy rozważając Jego Słowo i adorując Go w Najświętszym Sakramencie.
Ania i Szczepan (para rejonowa odpowiedzialna za rejon Michałów) oraz Alina i Karol z III kręgu przy parafii Niepokalanego Poczęcia NMP w Skarżysku, w swoich świadectwach podzielili się owocami rekolekcji, które są wielkim darem w naszej formacji pomagającym owocniej budować naszą relację z Bogiem, współmałżonkiem, rodziną.
Następnie opiekun kręgów z parafii św. Brata Alberta w Starachowicach – ksiądz Rafał Mierzejewski wygłosił konferencję opierając się na encyklice „Magnifica humanitas” papieża Leona XIV. Podkreślił, że fundamentem naszego działania powinno być zaufanie Panu Bogu, a nie poleganie na jedynie ludzkich rozwiązaniach. Bóg nas poprowadzi, Jego moc doskonali się w naszych słabościach!
Podczas spotkań w grupach dzieliliśmy się doświadczeniem pokoju w naszych wspólnotach, a także w świetle Słowa Bożego szukaliśmy rozwiązań sytuacji burzących ten pokój. Czas dla siostry i brata przy kawie, herbacie i słodkim ciastku dał nam możliwość zrealizowania zadania zaproponowanego przez nas na ten Dzień Wspólnoty, aby porozmawiać z przynajmniej dwiema osobami, których jeszcze nie znamy lub z którymi dawno nie rozmawialiśmy.
W czasie formacji rodziców, dzieci pod opieką cioci Martynki i wujka Kamila oraz cioci Renatki i wujka Mariusza spędzały czas w bardzo kreatywny sposób.
Przed Mszą Świętą mieliśmy możliwość uczestnictwa w nabożeństwie różańcowym.
Najważniejszym momentem Dnia Wspólnoty była Eucharystia przeżywana we wspólnocie parafialnej. Homilię wygłosił ks. proboszcz Jan Godek zachęcając nas do świadectwa wiary
w naszej codzienności, pamiętając o zasadzie „Zanim zaczniesz nauczać, najpierw stań się uczniem” Wszystkie nasze działania powinny zaczynać się od słuchania Boga.
Obchodzony XXVI Dzień Papieski był okazją do przypomnienia dzieła Fundacji „Dzieło Nowego Tysiąclecia” oraz do budowania „żywego pomnika” św. Jana Pawła II – między innymi świętą
i szczęśliwą rodzinę.
Po Komunii Świętej miało miejsce szczególne wydarzenie w naszym rejonie. Cztery rodziny z kręgu szydłowieckiego pilotowanego najpierw przez Monikę i Jarka Kozłowskich, a następnie Agnieszkę i Sebastiana Wyborskich włączyły się do Domowego Kościoła.
Moderator rejonowy ksiądz Andrzej Kania pod koniec Mszy Świętej skierował do wiernych słowa „To nie jest ruch, który jest nagrodą dla najlepszych małżeństw” Podkreślił, że siłą małżeństw we wspólnocie Domowego Kościoła jest pragnienie wspólnego budowania jedności z Chrystusem, zarówno podczas pięknych chwil, jak i trudności.
Agapa (znak miłości i jedności wspólnoty) odbyła się w świetlicy gminnej w Mirowie Starym. Wypełniał ją radosny gwar rozmów i wspomnień ubogacony występem muzycznym dzieci, które pod opieką diakonii wychowawczej przygotowały i zaprezentowały pieśń „Barka”. Tym razem Mama Ewa przygotowała dla nas pyszne leczo. A deser stanowiły smakowite ciasta i owoce, przyniesione przez uczestników Dnia Wspólnoty na wspólny stół.
Widzimy, że te Dni Wspólnoty są niezwykle cennym doświadczeniem Pana Boga i budowaniem relacji z Nim, a przez Niego z drugim człowiekiem.
Dziękujemy kręgowi z Mirowa Starego na czele z opiekunem księdzem proboszczem Janem Godkiem za wspaniałe przygotowanie miejsca i zaangażowanie w organizację tego wydarzenia. Bardzo dziękujemy kapłanom – księdzu Andrzejowi oraz księdzu Rafałowi, małżeństwom, które podzieliły się świadectwem, a także Wam wszystkim, którzy podjęliście się diakonii porządkowej, „rejestracji”, wychowawczej, kulinarnej, fotograficznej, oraz ogromne wyrazy wdzięczności dla tych, którzy poprowadzili grupy dzielenia, jak i wszystkim uczestnikom Dnia Wspólnoty.
Jest w Was mnóstwo dobra, a ono pochodzi tylko od Boga.
Chwała Panu!
Dobrze, że jesteście!
Do zobaczenia na kolejnym Dniu Wspólnoty 13 grudnia 2026 😊
Monika i Jarek Kozłowscy
Zachęcamy od obejrzenia:
📹 Pełne nagranie uroczystej Eucharystii, dostępnego na YouTube.
W październikowy powakacyjny Dzień Wspólnoty naszego rejonu, który odbył się w parafii Matki Bożej Częstochowskiej w Mirowie, miałam okazję pochylić się nad tematem dotyczącym wspólnoty, która jest miejscem pokoju.
Zawiązanie wspólnoty przez parę rejonową Monikę i Jarka Kozłowskich przygotowało mnie i męża do wspólnotowego przeżywania tego dnia oraz pozwoliło otworzyć się na działanie Ducha Świętego, aby dać naszej wspólnocie świadectwo dotyczące uczestnictwa w rekolekcjach. Ten rok pracy formacyjnej w naszym kręgu zaczęliśmy właśnie od tematów dotyczących świadectwa. Chyba pierwszy raz w życiu stałam przed ludźmi bez lęku. Nie tylko stałam, ale dawałam świadectwo życia. Nie tylko przykładem, jak do tej pory, lecz żywym słowem. „Wszystko mogę w tym, który mnie umacnia” (Flp 4,13). To On działa, On umacnia i uzdalnia.
Msza Święta na zakończenie Dnia Wspólnoty z homilią księdza proboszcza Jana Godka, była dla mnie podsumowaniem moich ostatnich spotkań ze Słowem Bożym i przemyśleń odnośnie mojej nie mniej ważnej „roli” we wspólnocie małżeńskiej i rodzinnej. Słowo, które usłyszałam umocniło mnie w przekonaniu, że pokój w codzienności mojej i mojej rodziny zaczyna się od mojej żywej relacji
z Jezusem. To dzięki niej jestem w stanie posiadać siebie w dawaniu siebie. W zwykłej, szarej codzienności pełnej obowiązków jako żony i matki. W wyszykowaniu dzieci do przedszkola, zakupach, praniu, przygotowaniu kolacji, opiece nad niemowlakiem. W relacjach z mężem i małymi dziećmi. To właśnie w tej najmniejszej wspólnocie budujemy żywy Kościół. Zaczynając od niej mogę ewangelizować świat bez użycia wielkich słów. Przykładem. Życiem. Pokojem w życiu swoim
i rodziny.
Wychodząc z Eucharystii, zachęcona wezwaniem ks. Jana, chcę być uczniem. Uczniem poprzez codzienne osobiste spotkania z Panem, wspólną modlitwę małżeńską i rodzinną, które przemieniają ludzkie życie. Chcę być misjonarzem, aby nieść innym pokój Chrystusa.
