Szczęść Boże!
W dniach 26.06-12.07.2026r, przeżywamy Oazę Rodzin | stopnia w Wilnie – mieście Miłosierdzia na Litwie organizowaną przez Diecezję Radomską. W tym roku naszym moderatorem jest ks. neoprezbiter Szymon Maliborski. Nieocenioną pomoc naszemu księdzu niosą diakon Jakub oraz kleryk Szymon z radomskiego seminarium. Rekolekcje prowadzą małżeństwa
Małgorzata i Robert Telus oraz Katarzyna i Kamil Dabrowa. Jest nas łącznie 15 małżeństw z przeróżnych diecezji. Mamy także grupę dzieci i młodzieży w przedziale wiekowym od 6 miesięcy – 18 lat. Naszymi pociechami opiekuje diakonia wychowawcza: siostra Beata, Emilia, Julia, Amelia oraz kleryk Szymon, a także nasza muzyczna Oliwia Kot. Pod ich opieką dzieci tworzą wspólnie piękne rysunki, prace plastyczne, przedstawienia, rozmawiają o wierze i zaprzyjaźniają się. Mamy już za sobą wiele ważnych i wspaniałych momentów, których nie w sposób opisać słowami.
Normalnemu tokowi Oazy I stopnia towarzyszy nasze wędrowanie do najważniejszych miejsc stolicy Miłosierdzia. Przez pierwsze trzy dni poznaliśmy trzy prawdy ewangelizacyjne: Pan Bóg nas kocha i ma dla nas wspaniały plan, jesteśmy grzeszni i potrzebujemy Jezusa Chrystusa by żyć w prawdzie i wolności. Na mszy św. w Ostrej Bramie zawierzyliśmy Matce Bożej Miłosierdzia nasze rodziny i owoce tych rekolekcji. Dużym przeżyciem byta również Msza św. w przepięknej kaplicy św. Kazimierza Królewicza w Katedrze Wileńskiej. Przeżyliśmy już także modlitwę małżeńską i przyjęliśmy Chrystusa jako osobistego Pana i Zbawiciela.
Wspólnie odwiedzamy najważniejsze zabytki Wilna. Byliśmy w celi Konrada z Dziadów Adama Mickiewicza, na cmentarzu na Rossie, gdzie nad grobem matki Marszałka Józefa Piłsudskiego odśpiewaliśmy Hymn Polski, w Hospicjum bt. Ks. Michała Sopoćki, zobaczyliśmy także plebanie ks. Michała Sopoćki gdzie powstał obraz Jezusa Miłosiernego oraz domek Siostry Faustyny, w którym Jezus podyktował jej Koronkę do Bożego Miłosierdzia. Spotkaliśmy się z rodzinami Domowego Kościoła z Wilna – Polakami, którzy swoją postawą patriotyzmu, tęsknoty za ojczyzną uczą nas jak powinniśmy być dumni z tego gdzie mieszkamy i kim jesteśmy. Jak bardzo powinniśmy docenić to, że mieszkamy w wolnej Polsce, podczas gdy oni o tę Polskość muszą tu walczyć każdego dnia we wszystkich aspektach swojego życia. To niesamowite spotkanie, które zostanie nam na pewno w pamięci na długo.
Przekonujemy się, że Bóg jest większy od wszystkiego co przydarza się w naszym życiu.
Jezu ufam Tobie!!!
