7 marca 2026 r. Wspólnota Domowego Kościoła rejonu Radom Michałów przeżywała swój Wielkopostny Dzień Wspólnoty. Spotkanie rozpoczęliśmy od zawiązania wspólnoty, a następnie wysłuchaliśmy konferencji ks. Marka Adamczyka, rektora WSD w Radomiu. W swoim rozważaniu poruszył on trzy bardzo ważne tematy dla małżeństw: wspólną modlitwę, bycie razem jako małżeństwo i rodzina oraz umiejętność słuchania dzieci – tak, aby je naprawdę usłyszeć, a nie tylko wysłuchać. Nie zabrakło również refleksji o przebaczeniu.
Ksiądz Marek podkreślił, że modlitwa małżonków jest wyrazem ich jedności. Zwrócił uwagę, że modlitwa może nie być wysłuchana, jeśli nie płynie z jedności serc. Gdy małżonkowie mają trudność w porozumieniu się, powinni modlić się o uzdrowienie swoich serc. Jeśli modlitwa jest szczera i pełna otwartości, Bóg przychodzi z łaską słuchania, jedności i uzdrowienia relacji.
W konferencji pojawił się też temat współczesnego tempa życia. W codziennym pędzie często brakuje nam czasu na bycie razem, na spokojną rozmowę i prawdziwe słuchanie siebie nawzajem, a także naszych dzieci. Dom powinien być miejscem, w którym dzieci czują się wysłuchane, zrozumiane i bezpieczne. Jeśli nie znajdą takiego miejsca w domu, będą go szukać gdzie indziej – w internecie, wśród rówieśników czy w mediach społecznościowych, które niosą ze sobą wiele zagrożeń.
Kolejną częścią dnia były spotkania w grupach. Mieliśmy okazję podzielić się doświadczeniem życia wiarą. Punktem odniesienia było hasło „pokój serca”. Rozmawialiśmy o tym, co daje nam prawdziwy pokój, kto jest jego źródłem i jak obecność tego pokoju zmienia nasze życie.
Po spotkaniach przyszedł czas na adorację Najświętszego Sakramentu – cichy i piękny moment bycia z Bogiem oraz wsłuchiwania się w Jego głos.
W południe przeżywaliśmy Eucharystię, której przewodniczyli ks. Mariusz Chamerski – proboszcz parafii bł. Anuarity i św. Michała Archanioła – oraz moderator rejonowy Domowego Kościoła, ks. Jakub Szczepańczyk. W homilii ks. Jakub nawiązał do przypowieści o synu marnotrawnym. Zwrócił uwagę na kilka ważnych postaw obecnych w tej przypowieści: egoizm, sprawiedliwość, miłosierdzie i przebaczenie. Mówił o egoizmie młodszego syna, który zabiera majątek i odchodzi, myśląc przede wszystkim o sobie. Wspomniał też o postawie starszego syna, który pracuje u ojca bardziej z poczucia obowiązku niż z miłości, kierując się raczej sprawiedliwością niż relacją. Najpiękniejszym obrazem jest jednak miłosierdzie ojca, który mimo wszystko przyjmuje z miłością powracającego syna. Ksiądz Jakub zauważył, że nasze życie można zobaczyć jak oś: z jednej strony egoizm, z drugiej sprawiedliwość, a pomiędzy nimi miłosierdzie, które wszystko równoważy. Zachęcił nas do refleksji, w której z tych postaw najczęściej odnajdujemy samych siebie.
Ostatnim punktem naszego spotkania była agapa w zaprzyjaźnionej „Jaskółeczce”. Był to dobry czas rozmów, dzielenia się życiem i radością bycia razem. Ze szczególną wdzięcznością patrzyliśmy na młode małżeństwa z małymi dziećmi, niektórymi zaledwie kilkumiesięcznymi. Ich obecność jest dla nas pięknym świadectwem i wielką nadzieją.
Bogu niech będą dzięki za dar tego spotkania i za naszą wspólnotę.
