W sobotę 16 maja 2026 r. rodziny i młodzież Ruchu Światło-Życie rejonu Starachowice wzięły udział w PASCHALNYM Dniu Wspólnoty. Tym razem odbył się on w parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Starachowicach, gdzie posługę proboszcza pełni nasz moderator rejonowy ks. Andrzej Kania.
Po zarejestrowaniu się wszystkich przybyłych i podziale na grupy spotkaliśmy się w kościele, gdzie nastąpiło zawiązanie wspólnoty. Ks. Andrzej wprowadził nas w tematykę tego dnia, a następnie przeżyliśmy Namiot Spotkania przed wystawionym Najświętszym Sakramentem.
Kolejnym punktem programu były konferencje, które zostały wygłoszone przez: ks. Filipa Kochanowskiego dla rodzin DK oraz przez ks. Pawła Krasińskiego dla młodzieży. Ks. Filip podkreślił ogromne znaczenie pokoju w codziennym życiu rodzinnym i małżeńskim. Dom powinien być miejscem odpoczynku, gdzie każdy może być sobą i czuć się bezpiecznie. Zwrócił uwagę na ważną rolę przebaczenia, wzajemnego wsparcia, wsłuchiwania się w siebie nawzajem poprzez codzienną rozmowę i znajdywanie dla siebie czasu. Pozwala to budować relację między członkami rodziny – pomimo problemów codzienności. Bo nie chodzi o tak zwany „święty spokój”, ale pokój serca płynący od Jezusa, który towarzyszy nam nawet w chwilach trudnych.
Ks. Paweł prosząc młodzież o wspólne zbudowanie „mostu z wykałaczek” pokazał, że poprzez współpracę i rozmowę można naprawdę wiele osiągnąć. Uświadomił, że punktem wyjścia do pokoju w codziennym życiu i relacjach jest komunikacja i szczere mówienie o swoich odczuciach i emocjach – nawet jeśli jest to trudne, to pozwala rozwiązywać konflikty i żyć w pokoju z Bogiem i drugim człowiekiem. Podczas tego spotkania obecny był również ks. Radosław Wroński – opiekujący się młodzieżą Ruchu Światło-Życie w parafii Wszystkich Świętych w Starachowicach.
Ania i Szymon w swoim świadectwie zachęcili do praktyki dialogu małżeńskiego, który pomaga w budowaniu codziennych relacji i odnajdywania pokoju w codzienności. W ich przypadku dużą pomocą jest stała data comiesięcznego dialogu (dzień zawarcia sakramentu małżeństwa). Pięknym elementem tego dnia jest to, że Szymon obdarza Anię kwiatami.
Grupy dzielenia były okazją do zagłębienia się w słowa Hymnu o miłości (1Kor 13) oraz wybranych fragmentów Adhortacji papieża Franciszka Amoris Laetitia i odniesienia ich do swojego życia poprzez odpowiedzi między innymi na pytania: Jakie znaczenie słowa MIŁOŚĆ jest nam najbliższe? Jak się mają do siebie miłość i pokój i jak się to przekłada na nasze codzienne życie?
Po zakończeniu grup dzielenia spotkaliśmy się wspólnie w „czasie dla siostry i brata” przy kawie, herbacie i ciastku. To chwila dająca nam możliwość pobycia ze sobą nawzajem, poznania się i podzielenia ważnymi wydarzeniami z naszego codziennego życia.
Podczas gdy małżonkowie czerpali z treści przygotowanych na ten czas formacji, ich pociechy miały zapewnioną opiekę pod czujnym okiem cioci Beaty i wujka Mariusza, a także Milenki, Julki i Paulinki. Był to cudowny czas kreatywnych zabaw edukacyjnych.
Tuż przed Mszą Świętą była również możliwość wzięcia udziału w nabożeństwie majowym.
Eucharystia, jako centralny punkt Dnia Wspólnoty, była przeżywana wraz ze wspólnotą parafialną. Homilię wygłosił ks. Andrzej, przypominając nam o tym, abyśmy byli wierni Chrystusowi pomimo różnych doświadczeń. Zachęcił do radosnego otwierania się na działanie Ducha Świętego – On uzdolni nas do dawania świadectwa, aby „czynić uczniów”.
Agapa (znak miłości i jedności wspólnoty) ponownie była czasem przepełnionym gwarnymi rozmowami i wspomnieniami. Mama Ewa tym razem przygotowała pyszny barszcz wielkanocny, który był idealnym posiłkiem w tym wyjątkowo chłodnym majowym dniu. Na deser częstowaliśmy się smakowitymi ciastami i owocami, które są tradycyjnie przynoszone na wspólny stół przez uczestników Dnia Wspólnoty.
Ostatnim punktem programu miał być pogodny wieczór poprowadzony przez naszą kochaną młodzież, jednak tego dnia pogoda nie była dla nas łaskawa, przez co uniemożliwiła przeprowadzenie tego wydarzenia. Mamy jednak nadzieję, że będziemy mogli doświadczyć radości płynącej ze wspólnej zabawy na kolejnych Dniach Wspólnoty.
Po raz kolejny Pan Bóg pięknie poprowadził ten czas spotkania.
Dziękujemy Ci za to Panie!
Pragniemy podziękować wszystkim kapłanom za ich obecność i zaangażowanie, za słowo, które do nas skierowali.
Dziękujemy kręgom z parafii MBNP za wspaniałe przygotowanie miejsca. Bardzo dziękujemy Wam wszystkim, którzy w piękny sposób podjęliście się diakonii porządkowej, „rejestracji”, wychowawczej, kulinarnej, fotograficznej, oraz wielkie dzięki tym, którzy poprowadzili grupy dzielenia, jak i wszystkim uczestnikom Dnia Wspólnoty!
Wielką radością jest dla nas cudowne poczucie wspólnoty, którego mogliśmy doświadczyć w ciągu mijającego roku pracy na czterech Dniach Wspólnoty – czasie budowania relacji z Bogiem i drugim człowiekiem.
Dobrze, że jesteście!
Chwała Panu!
Do zobaczenia na Powakacyjnym Dniu Wspólnoty, który zgodnie z kalendarzem pracy rocznej przewidziany jest na 11 października 2026 🙂
Monika i Jarek Kozłowscy
Paschalny Dzień Wspólnoty Rejonu Starachowice rozpoczęliśmy zapaleniem świecy i wstępnym słowem Pary Rejonowej. Po tym rozważaliśmy Słowo Boże podczas Adoracji Najświętszego Sakramentu. Kolejnym punktem dnia była konferencja, której tematem był pokój w codziennym życiu. Wyciągnęliśmy z niej, że do budowania pokoju jest potrzebna komunikacja. Następnie byliśmy uczestnikami spotkań w grupach, gdzie pogłębialiśmy temat miłości, która jest ważnym elementem zachowywania pokoju. Porównywaliśmy nasze współczesne skojarzenia z miłością do tych opisywanych przez św. Pawła w Piśmie Świętym. Przed Eucharystią mieliśmy chwilę, żeby miło spędzić czas wśród naszych sióstr i braci. Następnie nadszedł czas na centralny punkt tego dnia wspólnoty, a mianowicie Mszą Święta. Na kazaniu ksiądz proboszcz nawiązał do powołania apostołów przez Jezusa mimo ich niedoskonałości w wierze. Po Eucharystii, czyli po duchowym posileniu, przyszedł czas by posilić ciało w przyjaznej i rodzinnej atmosferze. Ten dzień był wspaniałym doświadczeniem, a treści które nabyliśmy zostaną z nami na przyszłość. Był to świetny czas duchowej nauki, który chętnie przeżyjemy drugi raz
Oczekując na Paschalny Dzień Wspólnoty Ruchu Światło-Życie para rejonowa poprosiła nas o poprowadzenie małej grupy. Było to dla nas zaskoczenie, jednak bardzo miłe. W dzień podjęliśmy decyzję, że razem z mężem poprowadzimy ją. W czasie dzielenia wypłynęło tak wiele rzeczy – prostych, a zarazem tak głębokich.
Po raz kolejny doświadczyliśmy, jak dobrze jest być w Domowym Kościele; choć często spotykamy się grupach jako obce osoby, to ufamy sobie. Dzięki temu możemy podzielić się przemyśleniami, troskami i radościami nie martwiąc się o prywatność.
Intymność i zaufanie – jeden z piękniejszych darów w DK.
